I Should Be in La Union Now

Plans were made.  A three-day respite to a beach far north.  I was almost sure to go.

However, I backed out.  I said to myself and my friends that I wouldn’t go if Mon wouldn’t go.

He wouldn’t go due to some work or some reasons.

So here I am now blogging my time away.

Boring.  I hope tomorrow’s going to be great.  Friends, let’s meet and have fun!

Similarities

I went to Manila this morning for a follow up to something vital to me (some elaboration in subsequent entries). I had to go back home (Zambales!) after lunch as I had no business there anymore anyway. Besides, I need (really need) to take a rest. Where’s the best place to relax and get a rest? Definitely home.

I went to Manila this morning with my father. I had to go back home alone (which means I took the bus, while rode the car earlier) as Daddy would attend his induction tomorrow at the Manila Hotel.

Congratulations Daddy! A registered professional electrical engineer! Yipee!

When I reached San Fernando, I sent a text message to Daddy and Reymond telling of my location. A little message to two important men in my life. I knew they wanted to get updated of how I was doing. Hihi.

I expected a reply from Daddy, but not really from Mon since he was busy.

Must graduate, must pass the board exam!

A little while later, I checked my phone. A message received from Daddy:

K ingat

Then a message from Mon:

ok.ingat…

I found it cute and interesting that those two important men in my life would send me similar messages.

Love you Daddy!
Love you Reymond!

June 6, 2006
11:22 pm

malayo

Sa gitna ng ingay, ako’y nakikinig
Mula sa malayo
Malayo sa piling mo

Ako’y nagmamasid mula sa mga halakhak ng iyong paligid
Mula sa malayo
Malayo sa lugar mo

Malayo sa isa’t isa
Intramuros-Katipunan

Higit pang lumalayo

Palayo ng palayo

Saan tayo muling magkikita?
Kailan tayo muling magtatagpo?

[isang gabi ng kalungkutan]

luha

###

Pumapatak ang luha…
Sumisikip ang dibdig…
Bumibigat ang damdamin…

Nagtatanong ang isip

Bakit?
Ano?
Saan?

Masakit isipn ang paghihiwalay
Mangungulila ang pusong
Lubos kang minamahal

Labis lang ba ang aking pag-iisip?
Ano ang aking pagkukulang?
Paano mapupunan ang kakulangang
bumabalot sa atig ibigan?

###

Papatak na naman ang luha…
Pumapatak na…

Hindi ko alam hanggang kailan
Hindi alam kung ito’y panandalian lamang

Kailan bibitiw?
Kakapit pa ba?

Bibitaw na ba?

###

Sa pagpikit ng mga mata
May tanong na naghihintay pa din ng kasagutan

May bigat pa din sa dibdib
Hindi maunawaan

Tumigil na ang pagpatak ng luha
Subalit sa puso’y patuloy ang pag-agos ng lumbay

Kailan ito mapapawi?

Sa piling mo, iyan ang nais
Sa piling mo, sana’y maibsan ang pait

###

[mga gabing malumbay]

Sa aking mahal

Hindi na kaya ng aking kaantukan na gumawa pa ng tula para sa iyo, o ang pagsama-samahin ang mga bulaklaking katagang binubulong ng puso ko.
Hindi ko na magawang ilahad sa papel na ito ang aking damdaming mas kumplikado pa sa paggawa ng thesis.
Sa mga oras na ito, ikaw ang maiisip ko, gayun na rin ang “tayo”.
Subalit kelangan ko ng lakas para bukas, para sa thesis, at para sa paghahanap ng trabaho.
Kaya itutulog ko na lang muna ito, para na rin sa bagong pagsikat ng araw, may panibagong pagkakataon na naman upang ipadama, ipaalam,at sabihin sa iyo…

Mahal kita, walang iba!

Ay, meron pala. Mahal ko rin ang sarili ko. Kaya matutulog na ako.

Mwah!


Ang nagmamahal,
Ako